Koşulsuz sevgi. Var mı?
29 Ağustos 2008 | karikatür, kişisel | Yorum Yok »
Ergenlik yıllarımdan beri ara ara kafamı kurcalayan bir meseledir bu. Ebeveynlerin çocuklarına karşı duyduğu ve çoğunlukla karşılıksız, koşulsuz olduğu iddia edilen sevgi ya da deli divane Mecnun’un aşkı ne kadar koşulsuzdur? İçinde bulunduğum her durum beni farklı sonuçlara götürse de genelde değişmeyen fikrim (ki geçenlerde ofiste yemek sırasında da konusu açılmıştı, Aslı ile hemfikirdik) dünya üzerinde koşulsuz olan yegane sevginin bir annenin çocuğuna karşı duyduğu sevgi olduğudur. O bile zaman zaman annenin egosuyla küçük muharebeler yaşasa da diğer tüm sevgilerden daha beklentisiz kalmayı başarmıştır. Maalesef bu başarı diğer ebeveynde, çoğunlukla, gözlemlenemez. Biyolojik olarak anne-çocuk arasında var olan bağ mıdır, yoksa kadınlarda olup da erkeklerde noksan kalmış (ve binyıllardır gelişememiş) özelliklerden midir bilinmez, erkek ebeveyn için kendi bireysel kimliğini ortaya koyma, başarısını onaylatma, edinemediği hayat deneyimlerinin edinildiğini görerek kendine pay çıkarma, kontrolü elinde tutma gibi kuru sıkı ataerkil güdüler, çocuğuna karşı duyduğu öngörülen koşulsuz sevgiden çoğu zaman daha üsttedir…
Böyle serzenişler içinde uykuya dalmaya hazırlanan kafayla da Yaşar Kurt’tan Korku iyi gider :)
Kesinlikle katılıyorum ki çok düşünmüştüm ben de bu meseleyi bu sonuca varana kadar…
Bir sürü soru düşündüm kafamda, mesela şunu şunu yaparsam babamın tutumu ne olur, annemin tutumu ne olur diye. Ve şunu gördüm, ben kim olursam olayım, ne yaparsam yapayım, babamın beni reddedeceği bir meselede annem beni sevmeye devam eder.
Beni ben olarak seven de yine annemdir. Babalar hep değiştirmeye, kalıplara uydurmaya, kendi gelecek planlarına göre çocuklarını şekillendirmeye çalışırlar. Oysa temelde kendi çıkarları da yatmaktadır ne yazık ki..
Ama “yemeyen yediren”, “giymeyen giydiren”, evladından asla vazgeçmeyen hep annedir. O yüzden sanırım anne olmadan, beklentisiz sevginin ne demek olduğunu asla yaşayamayacağız.
Bununla beraber erkeklerin arasında da beklentisiz sevebilen istisnaların olduğunu belirtecek olursam, o azı istisna, erkekler baba olsalar bile bu duyguyu yaşayamayabilirler :)