Nazan Öncel – Hatırına Sustum

Nazan Öncel’in yeni albümünün ilk bir kaç şarkısını dinlediğimde şöyle dedim: “Çok ‘Nazan Öncel’ olmuş”.

Bulunduğu bu noktadan sonra Nazan Öncel’in ulaşabileceği daha yüksek bir mertebe olamayacak diye tahmin ediyorum, ne müzikal ne de ticari anlamda. Kariyerinin başından beri (aslında en başından değil de büyük çıkışını yaptığı 90′ların başından beri) sürekli kendini tekrarlar bir rutinde ilerlemekteydi. En yaratıcı ve en büyük başarıları elde ettiği dönem 90′ların ikinci yarısı oldu. 1995-Göç ve 1996-Sokak Kızı kariyerinin tepe noktalarıdır. Tabii bir de Tarkan’ın sesinden dillere pelesenk olan bir kaç şarkısı.

Bundan ancak 2 albüm önce “Sezen Aksu”culuk oynamayı bırakabildi Nazan Teyze. Fakat yine de o kendini belli eden aşırı baskın üslubundan sıyrılamadı. Sanatçının imzası gibi olan bir üslup iyi midir? Bu üslup aşırıya kaçıp sanatçı sürekli kendi kendini taklit eder bir döngü içine girerse ne olur? Bunlar Nazan Öncel söz konusu olduğunda kritik sorular :)

Neyse, dallandırıp budaklandırmadan albüme dönelim. Zaten 36 dakikadan biraz uzun olan albüm bir çırpıda bitiyor. Başta da söylediğim gibi, son derece “Nazan Öncel”, son derece kendi halinde şarkılar. Kötü değil, iyi değil, sadece Nazan Öncel.